IP camera of analoge camera?

Een IP-camera zet het beeld al in de camera zelf om naar een digitaal bestand en stuurt dat als netwerkverkeer over een UTP-kabel naar een NVR of switch. Een analoge camera van het HD-type, zoals HDCVI of TVI, stuurt een videosignaal over coax naar de recorder en pas daar wordt het beeld verwerkt en opgeslagen. Bijna alles wat je later in de praktijk merkt, komt uit dat ene verschil voort.

Omdat het beeld bij IP digitaal de kabel op gaat, kan de camera zelf rekenwerk doen. Denk aan detectiezones, onderscheid tussen personen en voertuigen, en meerdere streams tegelijk zodat je live in lage kwaliteit kijkt terwijl de opname in volle kwaliteit doorloopt. Bij een analoog systeem gebeurt dat werk in de recorder. De recorder bepaalt dan wat het hele systeem kan, ook als je later betere camera's koppelt.

Dat maakt de keuze minder een kwestie van beeldkwaliteit alleen. Bij IP kies je per camera wat je nodig hebt en groeit het systeem mee. Bij analoog kies je in feite één keer een platform en blijf je daar de looptijd van het systeem binnen.

Ligt er nog niets, dan is nieuwe UTP-bekabeling met PoE meestal de logische route. Eén kabel per camera voert dan zowel de voeding als het beeld, en een NVR met PoE-poorten zet de camera's in een eigen netwerksegment. Voor meekijken op afstand komt daar een verbinding met je router bij. Je hebt geen losse voedingen aan de gevel of in de kruipruimte nodig, wat het aantal storingsgevoelige punten beperkt.

Ligt er al coax van een ouder systeem, dan verandert de rekensom. HDCVI- en TVI-camera's werken over die bestaande kabel, waardoor je het tracé kunt hergebruiken en het meeste hak- en breekwerk vervalt. Let dan wel op de staat van de kabel en de aansluitingen, en op hoe de voeding is geregeld: die loopt bij coax vaak via een aparte ader of via de recorder, afhankelijk van het type.

Afstand speelt ook mee. Een netwerkkabel heeft een maximale lengte per traject; daarboven is een tussenstap nodig zoals een extra switch of een extender. Coax overbrugt grotere afstanden zonder extra apparatuur, wat op een bedrijfsterrein of bij een schuur achter op het erf verschil kan maken. Geef bij je aanvraag door wat er al ligt en welke afstanden je moet overbruggen, dan weet je vooraf welke vaste prijs daarbij hoort.

Per camera is analoog vaak wat goedkoper in aanschaf. Bij een nieuwe installatie zit de grootste kostenpost echter meestal in het kabelwerk en de montage-uren, niet in de camera zelf. Moeten de kabels toch nieuw getrokken worden, dan wordt het prijsverschil relatief klein en kies je in de meeste gevallen IP, simpelweg omdat je er langer mee vooruit kunt.

Uitbreiden gaat bij IP per poort: een camera erbij betekent een vrije poort op de switch of NVR en een vrij kanaal. Je kunt camera's van verschillende typen en resoluties door elkaar gebruiken. Bij analoog ligt het aantal BNC-ingangen op de recorder vast en bepaalt de recorder de maximale resolutie, dus uitbreiden loopt eerder tegen een grens aan.

Analoog blijft verstandig als er goede coax ligt, het aantal camera's vaststaat en je geen slimme detectie of gedetailleerde uitsnedes nodig hebt. Ook in panden waar nieuwe leidingen trekken duur of ingrijpend is, weegt hergebruik van bestaande bekabeling zwaar. Op afstand meekijken kan bij beide systemen; daarvoor zijn vooral de recorder en de internetverbinding bepalend, niet het cameratype.